Genel Popüler Tarih Tarih

Paris’in Simgesi Eyfel Kulesinin Yapılışı ve Mimarı Gustave Eiffel

Sosyal Medya Hesabında Paylaş

Eyfel Kulesi veya bilinen adıyla Eiffel Tower dünyanın en meşhur ikonlarından biri ve Fransa’nın Paris şehrinde Seine Nehri’nin kıyısında yer alıyor. Paris’in halkının sıkça çimlerinde oturup şaraplarını yudumladıkları, halka açık yeşil alanı Champ de Mars üzerine inşa edilmiş bu görkemli yapı, tamamen demirden yapıldı. İnşa edildiği yıllarda ilginç tasarımıyla gören kişileri hayretler içinde bırakmıştı.

Eyfel Kulesi, Paris’teki demir kule. Kule, aynı zamanda tüm dünyada Fransa’nın sembolü halini almıştır. İsmini, inşa ettiren firma olan Gustave Eiffel’den alır.Kulenin mimarı ise yaygın kanının aksine Gustave Eiffel değil, İsviçreli Maurice Koechli’in siparişi üzerine tasarlayan Stephen Sauvestre. Yine bir mimar olan Emile Nouguier ile beraber Stephen Sauvestre ilk tasarımları yaptı.

 

En büyük turizm cazibelerinden biri olan Eyfel Kulesi, yılda 6 milyon turist çeker. 2002 yılında toplam ziyaretçi sayısı 200 milyona ulaşmıştır.

Eyfel Kulesi 1887 ile 1889 yılları arasında Gustave Eiffel’in firması tarafından, Fransız Devrimi’nin 100. yıl kutlamaları çerçevesinde düzenlenen Expo 1889 Paris fuarının giriş kapısı olarak inşa edilmiştir.

Paris Kulesi olarak da bilinen Eyfel, ilk önce Barcelona’da 1888 Dünya Fuarı için yapılması planlanan kule, bu fikrin reddedilmesi nedeniyle, Paris fuarının giriş kapısı olarak inşasına 1887’de başlanarak 1889’de tamamlandı.

Eyfel Kulesi’nin 1909’da sökülmesi planlanıyordu, ancak kule, iletişim için çok uygun yükseklikte olduğundan radyo anteni olarak kullanılmasına karar verildi.

Aslında kulenin mimarı Gustave Eiffel değil, İsviçreli Maurice Koechlin ‘in siparişi üzerine tasarlayan Stephen Sauvestre’dir. Meslektaşı Emile Nouguier ile beraber ilk tasarımları yapmıştır. Kulenin, 7.739.401 Frank 31 Sent tutan inşaat masrafları, Gustave Eiffel’in tahminlerinin 1 milyon frank üstündedir. 1889 yılındaki açılış tarihinden önceki 5 ayda 1,9 milyon kişi ziyaret edince, yıl sonuna kadar toplam masrafın 3/4’ü çıkartılmıştır.

3.000 işçi 26 ay boyunca 18.038 adet demir parçayı 2,5 milyon perçinle bir araya getirdi. Hiç ölüm vakası yaşanmamış olması, o günün şartlarında şaşırtıcı bir durumdur.

Eyfel Kulesi’nin inşası 3 yılda bitti ve 300 metre yüksekliğinde, 24 metrelik bir antene sahip tam 7,900 ton ağırlığında devasa bir yapı ortaya çıktı ve Paris’in o zamanki en büyük yapısı olarak tarihteki yerini almış oldu. Radyo vericileri ile birlikte Eyfel Kulesi 327 metre yüksekliğe sahip.

Eyfel Kulesi, Paris’in simge sembolüdür.

Ancak kule, onu bir utanç lekesi olarak gören Paris halkının tepkisini de çekmiştir. Bazı sanatçılar devasa bir sokak lambasına benzetirken, bir fabrika bacası gibi Paris’in görsel itibarını zedeleyeceğini ileri sürmüşlerdir. Böylelikle devrin sanatçı ve edebiyatçı çevresinde bir kampanya başlatılmış, bu kampanya süresince ünlü sanatçıların imzaladığı bildiriler dağıtılmıştır.

Yazar Guy de Maupassant sürekli Eiffel Kulesi’nden nefret ettiğini dile getirip, her gün kulenin içinde yer alan kafeye gidiyor, nedeni sorulduğunda ise “Paris’te Eiffel’in görülmediği tek yer burası.” diyormuş. Gerçekten de doğru, Fransa’nın başkentinde adeta bir kuzey yıldızı gibi Eiffel Kulesi.

Bugün ise Eyfel Kulesi, Dünya’nın en güzel mimari yapılarından biri olarak kabul edilir. Parisliler onu Demir Bayan olarak adlandırırlar. İlk başlarda Eiffel, Kule’ye sadece 20 yıl için müsaade almıştı. Dolayısıyla, 1909 yılında kulenin sökülmesi gerekiyordu. Ancak kule, iletişim için çok uygun yüksekliğe ulaştığından ve yeni yüzyılda Atlantik ötesi haberleşmeye imkân tanıdığından, kalmasına izin verildi.

Eyfel kulesinin kurulmasından sonra, Londra’da da benzer bir yapı kurmak için bir proje başlatıldı. Watkins Tower adı verilen bu yapının inşasına 1891 yılında başlanmış olmasına rağmen çalışma başarılı olamamış ve 1907 yılında yıkılmıştır.

Bilet gişesine kadarki 9 basamağın ardından, kulenin birinci katına 328 basamak, ikinci katına 340 basamak ve asansör alanına ulaşmak için 18 basamak bulunuyor. Merdivenler aracılığıyla Eyfel Kulesinin tepesine ulaşmak için ise toplamda 1665 adet basamağı tırmanmanız gerekiyor. Eyfel Kulesine tırmanma ciddi emek istese de ziyaretçiler için asansörler var.

Kulenin ziyaretçileri üç farklı asansörle kuzey, batı ve doğu kanatlarından ilk iki platforma ulaşıyor. Kulenin ilk katında Gustave Eiffel ve 1889’deki sergiden görüntülerin izlenebileceği bir kısa film gösteriliyor. Ayrıca Eyfel Kulesinin tarihinin anlatıldığı bir sergi bulunuyor. İlk ve ikinci katlarda lokanta ve kafeler mevcut.

Üçüncü kattaki en üst platforma ulaşmak isteyen bir ziyaretçi, ikinci katta aktarma yapıp ve başka bir asansöre geçiyor. 3. katta Gustave Eiffel’in nefes kesici Paris manzarasına sahip özel dairesi bulunuyor.

Eyfel Kulesi’nin şahane ışıklandırma sistemi 1985’te mühendis Pierre Bideau tarafından yapıldı. Devasa kulenin düzenlenen ilk ışıklandırılmasında 352 adet sodyum sarı ve turuncu lambalar yerleştirilmişti. Işıklandırma sistemi sayesinde geceleri Eyfel Kulesi’nin manzarasını görmek isteyenlerin sayısı arttı. Günümüzde ışıklandırma sisteminde 20 binden fazla lamba kullanılıyor.

Eyfel Kulesi yasa gereği her 7 yılda bir, 60 ton boya ile yeniden boyanıyor. Toplam 25 boyacının kuleyi tamamen boyaması 15 gün sürüyor. Boyama maliyeti yaklaşık 3 milyon Avro tutuyor. Zaman içinde kulenin rengi kırmızımsı kahveden, sarımsı kahveye, daha sonra kestane kahvesinden günümüzdeki bronz tonuna dönüştürüldü.

Kule her katı birbirinden farklı 3 renk tonunda boyanıyor. En açık renk zirvede kullanılırken, en koyusu zeminde kullanılıyor. Dünyada 30’dan fazla kopyası olan Eyfel Kulesinin yüksekliği sıcaklık değişiklilerine bağlı olarak 15 cm değişiyor.

Yılbaşı döneminde, 1 Aralık – 31 Ocak tarihleri arasında kulenin 1. katında, Paris’in 57 metre yukarısında, 190 metrekarelik bir buz pateni pisti kuruluyor.

Kulede zaman zaman intihar olayları da yaşanıyor ve şimdiye kadar kayıtlara geçen 400 intihar vakası gerçekleşti. İntiharların önüne geçmek için platformların çıkış noktalarına demir parmaklıklar yapıldı.

22 Temmuz 2003’te elektrik tesisatındaki bir kısa devre sonucu kulenin zirvesinde, hemen en üst ziyaretçi platformunun üstünde yangın çıktı. Yangın 1 saat gibi bir sürede kimse yaralanmadan söndürüldü.

Franz Reichelt kendi tasarladığı paraşütü Eyfel Kulesi’nin ilk güvertesinden 60 m. yükseklikten denedi ve düşerek hayatını kaybetti.

Paris Eyfel Kulesi, dolandırıcı Victor Lustig tarafından hurda ticareti yapan kişiye satılmayı başardı. Bakım ve onarımı yüksek maliyet sebebiyle yapılamayan ve o günlerde sökülerek satılması gündemde olan Eyfel Kulesi ile ilgili bir yazı gazetede yayınlandığında fırsatı gören Victor Lustig Eyfel Kulesi’ni açgözlü ama saf bir işadamına hurda olarak sattı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.